LiFe style

หอบความรักกลับมา ซับน้ำตาหิมาลายัน     เดินทางมาจนถึงเมืองจันทรคีรี เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่และเห็นตึกทรุดไปหลายหลังเลย รถบัสคันนี้ขับไปอ้อมทางหลังสถูปสวยัมภูนารถ ด้านนี้ยังไม่เคยมาเพราะครั้งที่แล้วผ่านทางด้านหน้า      ด้านหลังของสถูปอาคารพังเยอะมาก ตึกแต่ละหลังนี้ทรุดเลย มุมข้างหลังมองขึ้นไปยังสถูปที่อยู่บนเขา ก็พบว่ามีบางสิ่งบนนั้นเสียหาย หากจะไปทาเมล รถจะจอดระหว่างทางถามว่าไปทาเมลไหม ถ้าไปก็ลงตรงนี้แล้วต่อรถไป ราคาถูกกว่าไปสถานีรถบัสใหม่     กลับมาครั้งนี้ทีแรกกะว่าจะไป นากาก็อตเพราะกาฐมาณฑุ บอบช้ำจากภัยธรรมชาติครั้งนี้ที่เกิดขึ้นมาก แต่พอโดน Taxi เรียกค่ารถ ไป-กลับ 100US ตัดสินใจไปพักย่านทาเมลแทน เรียก Taxi ไปทาเมล รถวนออกมาด้านหน้า เนปาลมุงเต็มเลยครับ ตึกแถบนี้ก็พังแบบนี้กลัว เพิ่งเห็นว่าเมืองพังขนาดนี้เลยหรอ เพราะที่เดินทางผ่านๆมาไม่รู้เลยว่าจะพังมากขนาดนี้ จนถึงย่านทาเมล     Taxi ถามว่าพักแถวไหน แต่คือตอนนั้นยังไม่มีโรงแรมที่จองไว้ รถจอดติดอยู่เห็นโรงแรม มีคนเดินเข้าออกก็เลยตัดสินใจพักที่นี่...

เมื่อความรักก่อเกิดเป็นนคร นครแห่งความรัก กานติปุระ "กาฐมาณฑุ" เ 27 เม.ย. 58      หลังจากเก็บของเสร็จจากกระโจมผ้าใบก็ร่ำลาเพื่อนว่าจะเดินทางต่อ ตัวเลือกตอนนั้นมีสองที่คือเมืองโภครากับไปสวนลุมพินี ต้องเลือกสักที่เพราะท่ารถไปโพคราอยู่ที่นึง ท่ารถไปลุมพินีอยู่อีกที่นึง เมื่อคืนแอบฟังฝรั่งคุยกันบอกว่าโภครายังไม่ปลอดภัย เลยตัดสินใจไปลุมพินีเพราะว่าน่าจะปลอดภัยกว่า เพราะมีวัดไทยอยู่ที่นั่น      เดินออกมาจาก Pray park ไปตามทาง โบกรถสามล้อถีบต่อรองราคาแล้วก็ไปที่ขนส่งใหม่ ระหว่างทางก็เห็นอาคารบ้านเรือนพังไปหลายแห่งเลย จนถึงขนส่งคือกลับมาเจอความวุ่นวายอีกครั้ง ทางเข้าหลักรถเข้าไม่ได้ คนขับรถถีบเลยเดินหิ้วของมาส่งจนถึงสถานี พอถึงสถานีก็เจอรถไปลุมพินีสองสามจุด แต่ แต่ แต่ ไม่เปิดเลยสักเคาท์เตอร์ ตอนนั้นคิดว่ารอสักพักคงจะเปิดแหละ เลยจ่ายเงินแล้วให้คนขับรถกลับ รอสักพัก พักแล้วพักอีก ก็ยังไม่มีเคาท์เตอร์ไหนเปิด เคว้งมากไม่รู้จะไปไหนต่อดี ดึงสติกลับมาเลยตัดสินใจเที่ยวกาฐมาณฑุ หาไปทาเมล      หาโรงแรมแล้วก็เดินออกเที่ยว บร...