LiFe style

  ความงามหลังเมฆา เหมือนมายาที่ฉายฉาบหิมาลายา ยามสายัณห์ -----      เช้าวันที่ 3 นี้ เป็นวันที่ต้องตื่นเช้าเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปเต๋อชิน เมื่อเก็บข้าวของเรียบร้อยตีห้าปลายๆก็ได้เวลาออกเดินทาง เพราะเมื่อคืนแจ้งโรงแรมไว้แล้วว่าจะออกเดินทางแต่เช้า เจ้าหน้าที่เลยมาไขกุญแจให้แต่เช้า เพียงแต่ออกไปแล้ว ให้ปิดประตูไว้ให้ดี       ตามถนนหนทางมืดมาก ไม่ครึกครื้นแบบเมื่อคืนเลย ลากกระเป๋าไปก็กลัวจะทำให้คนอื่นตื่น เพราะพื้นของตัวเมืองเป็นหินที่ไม่เรียบ ลากไปก็ดังไป ช่วงที่ลงเขาเหมือนทางกำลังทำใหม่ หลุม บ่อเยอะมาก ทางก็มีแต่ดิน จากเมืองเก่าไปจนถึงถนนเล่นเอาซะเหนื่อย เมื่อมาถึงถนนก็มารอ Taxi เพื่อให้ไปส่งที่สถานีขนส่ง       เมืองจีนนี่ถือว่ามีระเบียบมากเลยครับ เพราะจะขึ้นรถคันไหนก็ต้องไปจุดจอดรถคันนั้น แล้วถึงโบกหรือถาม ติดต่อรถไปบอกเขาว่าจะไปขนส่ง Taxi ทำหน้างง เลยยื่นกระดาษที่เขียนว่าขนส่งให้เขาดูแล้วเขาก็พาไปจนถึงขนส่ง           จากนั้นก็ไปสแกนกระเป๋า ทีแรกตกใจมากเพราะลืมไปว่าซื้อออกซิเจนกระป๋องมา ราคา 20 หยวน ยั...

      ฟังกลองบรรเลง ครื้นเครงในเมืองเก่าลี่เจียง -----      การเดินทางครั้งนี้ของผม เริ่มต้นจากสนามบินดอนเมือง ประเทศไทย โดยขึ้นเครื่องของไทยแอร์เอเชียร์ เวลา 9.00 น. จากสนามบินดอนเมืองไปถึง สนามบินฉางสุ่ย เมืองคุนหมิง เวลา 12.30 น. ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง 30 นาที        เมื่อถึงประเทศจีนแล้ว ต้องปรับเวลาให้เร็วกว่าเดิมหนึ่งชั่วโมง       แผนของวันนี้คือกลางวันว่าง และตอนเย็นต่อเครื่องของสายการบินภายในประเทศจีน ไปยังเมืองลี่เจียง ในตอนแรกผมยังลังเลว่าจะไปไหนดีนะ รอเวลาอีกตั้งนานกว่าจะได้ขึ้นเครื่อง เลยเดินเล่นรอบๆสนามบินฉางสุ่ย เลยลองไปถามเคาท์เตอร์เช็คอินของสายการบิน พนักงานบอกว่าสามารถเช็คอินกระเป๋าได้เลย ผมเลยโหลดกระเป๋า แล้วก็นั่งเล่นในสนามบิน      มองหาสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งอยู่ไม่ไกล ในความคิดแรกเลยคิดว่าไปเที่ยวตำหนักทองจินเตี้ยนละกัน ก็เลยลงไปที่ชั้น 1เพื่อหารถในการเดินทาง แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่ง เดินเข้ามาท่าทางดูดี และพยายามใช้มือถือแปลข้อความถามว่าจะไปไหน  และแนะนำให้เขาพาเราไปเพราะคิดราคาถู...